nakakahiyang tumira sa bahay ng byenan ko
wala akong maambag, pabigat lang ako rito
ako'y pasanin lang, di mabayaran ang Meralco
di rin mabayaran ang tubig, pagkat walang sweldo
pultaym na tibak, dama sa sarili'y walang kwenta
mahirap namang laging kay misis lang umaasa
kailangang magtrabaho, kahit magbenta-benta
upang di maging pabigat sa bago kong pamilya
sumusuporta man o hindi sa aking gawain
balewala lahat iyon kung kami'y gugutumin
baka sa kapitalista ako'y magpaalipin
nang makatugon sa pang-araw-araw na pagkain
sa byenan ko lang daw kami umaasa, ang sakit
gayong kaysipag kong magtrabaho, paulit-ulit
maglampaso, maglaba, hugas ng pinggan, magligpit
at pasasaringan pa ako't sadyang mapanglait
ito na ang pamilya ko, nais ko mang lumayas
kumbinasyon ng gawain ko'y ginagawang patas
para sa pagkilos, at sa pamilya, bagong landas
upang mabuhay ng matuwid, galaw ko'y parehas
naghahanap ako ng matatrabaho sa ngayon
ayokong maging pasanin o pabigat na ampon
dapat kong tiyaking may maiambag sa panglamon
nang malaya kong magawa ang pagrerebolusyon
- gregbituinjr.
Mag-subscribe sa:
I-post ang Mga Komento (Atom)
Sa unang death anniversary ni misis
SA UNANG DEATH ANNIVERSARY NI MISIS depresyon ang dumapo di batid ang gagawin tila nais sumuko ng diwa ko't damdamin biglâ ang...
-
SONETO SA WORLD POETRY DAY W orld Poetry Day, na isang araw ng panulaan O araw din ng mga makata't talinghagaan R ahuyo ang indayog... -
Mga tiket ng bus basura na ba sila matapos bumaba ng bus na mahalagang papel sa paglalakbay mong lubos na naipon ko pala sa bag patunay ng g... -
aba'y di ako de-kotse, paa lang ang gamit ko laging naglalakad di lang dahil ito ang uso di kasi elitista, dukha ang buhay sa mundo i...
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento